Czym różni się niepłodność od bezpłodności?

Pojęcia niepłodność i bezpłodność często bywają używane w tym samym znaczeniu, co jest błędem. Są to dwa różniące się od siebie terminy medyczne, dotyczące dwóch różnych aspektów związanych z problemami z zajściem w ciążę. O bezpłodności mówimy wtedy, gdy występuje trwały i nieodwracalny brak możliwości spłodzenia potomka. Natomiast niepłodność jest to określenie stanu, w trakcie którego para stara się o dziecko i pomimo regularnych stosunków, kobiecie nie udaje się zajść w ciążę.

Bezpłodność ma miejsce w sytuacji, w której kobieta lub mężczyzna jest trwale pozbawiony możliwości posiadania potomstwa. Mowa jest o niej w przypadku takich sytuacji jak brak lub niedorozwój narządów płciowych (np. brak jajników, jąder lub ich nieprawidłowe rozwinięcie). Bezpłodności nie da się wyleczyć i jedynym sposobem na posiadanie dziecka jest adopcja lub w przypadku gdy dotyczy ona mężczyzny – skorzystanie z dawcy nasienia.




Niepłodność jest określeniem tymczasowego stanu, w trakcie którego para starająca się o dziecko nie może spłodzić potomka. Można o niej mówić w sytuacji, gdy przy regularnym współżyciu (przeciętnie cztery stosunki tygodniowo) i braku stosowania środków antykoncepcyjnych kobieta nie zachodzi w ciążę. Według statystyk, problem ten dotyka od 10% do 15% par znajdujących się w wieku reprodukcyjnym i dotyczy mniej więcej po równo obu płci.

Przyczyna niepłodności u mężczyzn są najcześciej choroby ogólnoustrojowe (choroby tarczycy, impotencja, czynniki psychologiczne, wpływ używek), choroby jąder oraz zaburzenia genetyczne. Po stronie kobiet za problemami w zajściu w ciążę odpowiadają najcześciej choroby jajników, choroby jajowodów, macicy, szyjki macicy oraz pochwy oraz dodatkowo choroby genetyczne i ogólnoustrojowe (jak np, tarczycy i nadnerczy).

Niepłodność można leczyć i stosuje się w tym celu dzień zabiegów medycznych, dzięki którym pary starające się o dziecko mogą ostatecznie spełnić swoje marzenie. Do najczęstszych metod leczenia niepłodności zalicza się: stymulację owulacji, stymulację spermatogenezy, zabiegi chirurgiczne, inseminacje domaciczne oraz metodę invitro (czyli sztuczne zapłodnienie).